خانه / ارتوپدی / جا انداختن دنبالچه

جا انداختن دنبالچه

کوکسیکس  یا دنبالچه

در این مطلب درباره جا انداختن دنبالچه که انتهایی ترین قسمت ستون فقرات است و در ادامه استخوان ساکروم واقع شده است میخوانید. این استخوان حاوی ۳ تا ۵ قطعه است که از طریق مفاصل فیبری-غضروفی  به یکدیگر و به ساکروم متصل شده اند.  عضلات و لیگامان هایی که به ساکروم و کوکسیکس متصل هستند  شامل عضله Levator Ani و اجزای آن شامل عضلات Pubococcygeus, Puborectalis وIleococcygeus  می باشند که  نقش حمایت از کف لگن را بر عهده دارند و در کنترل ارادی دفع روده ای شرکت می کنند.

کوکسیکس به همراه برجستگی های ایسکیال وزن بدن را در حالت نشسته تحمل می کند. به دلیل موقعیت آناتومیک خاص کوکسیکس و امتداد آن در کانال زایمانی، این استخوان در معرض انواع تروماهای بسته و آسیب های حین زایمان واژینال می باشد.

درد دنبالچه یا کوکسیدینیا coccydynia دردی است که در ناحیه نشیمنگاه احساس می شود و به ویژه در هنگام نشستن یا تغییر از حالت نشسته به ایستاده و نیز در هنگام خوابیدن به پشت تشدید می شود. از آنجا که این درد با وضعیت گیری های معمول بدن فرد در طی روز مرتبط است، به وضوح کیفیت زندگی فرد را کاهش می دهد.

شیوع درد دنبالچه در زنان به علت احتمال آسیب های زایمانی و طول بیشتر استخوان ۵ برابر مردان است.      از جمله علل درد دنبالچه می توان به نشستن های طولانی مدت روی سطوح سخت یا در وضعیت نامناسب، دوچرخه سواری، افتادن از پشت در حالت نشسته و افزایش تون عضلات کف لگن اشاره کرد.

 

 

درد دنبالچه
دردی نسبتاً شایع در انتهای ستون فقرات به شمار می آید که به استخوان خاجی و بین ران انتشار می یابد. شیوع آن در زنان بیش از مردان  می  باشد. از علل شایع آن می توان به ضربه مستقیم یا زمین خوردن با نشیمن گاه اشاره کرد. گاهی مشکلات کمر به این ناحیه تیر می کشند و خود را بصورت درد دنبالچه نشان میدهند.   از سایر علل آن می توان به کشیدگی رباطهای ناحیه در اثر زایمان طبیعی ، شکستگی استخوان دنبالچه  و التهاب مفصل استخوان دنبالچه  با خاجی اشاره نمود. در برخی افراد استخوان دنبالچه حرکت بیش از حد داشته و این امر باعث درد دنبالچه می گردد.

در لمس و حرکت استخوان دنبالچه ( آخرین بند از ستون فقرات در بالای مقعد ) درد زیادی احساس می گردد و درد معمولا با نشستن تشدید می شود به طوریکه فرد مجبور است با یک سمت باسن بنشیند. یبوست می تواند درد آنرا تشدید نماید. با توجه به اینکه درد این منطقه می تواند به علت بیماری ها و بدخیمی های مقعد یا انتهای ستون فقرات بروز نماید افراد دچار علائم فوق می بایست جهت بررسی و تشخیص علل آن به پزشک مراجعه نمایند. متخصصین طب فیزیکی و توانبخشی در درمان دردهای کف لگن و دنبالچه آموزشهای اختصاصی می بینند.

تا زمان تشخیص بیماری فوق و درمان آن افراد می توانند از بالشتک حلقوی ( Donut Foam ) جهت تخفیف درد حین نشستن استفاده نمایند. اگر منشا درد اشکال در دیسک یا ستون فقرات باشد نشستن بر تیوب یا بالشتک باعث بدتر شدن درد بیمار می گردد. اقدامات طب فیزیکی مثل تزریق در دنبالچه، جا اندازی یا سایر روشهای طب فیزیکی در درمان آن بکار می روند. استفاده از تزریقاتی مثل پرولوتراپی می تواند به بهبود درد دنبالچه تا حدود زیادی کمک کند. گاهی برای بیمار فیزیوتراپی یا طب سوزنی انجام می شود. بر اساس تشخیص ممکن است برای بیمار بیوفیدبک یا ورزشهای کف لگن انجام شود.

درمان:

درمانهای رایج موجود شامل درمانهای محافظه کارانه مانند استراحت، بالشهای حلقوی شکل، درمان دارویی شامل داروهای ضد التهاب ، فیزیوتراپی، طب سوزنی، درمانهای دستی و درمانهای مداخله ای مانند تزریق ماده بی حسی و کورتیکواستروئید در ساختارهای دردناک است.

از آنجا که اختلال عملکرد و اسپاسم عضلات کف لگن که اتصال مستقیم یا غیرمستقیم به دنبالچه دارند از جمله علل مطرح مرتبط با درد دنبالچه می باشند، درمان های فیزیکی و دستی نیز جایگاه خود را در میان سایر روش های درمانی حفظ کرده اند از جمله این درمان ها می توان به بیوفیدبک اشاره کرد.

بیوفیدبک روشی است که جهت کسب کنترل و تقویت عضلات توسط بیمار مورد استفاده قرار می گیرد. در این روش سیگنال فعالیت الکتریکی عضله به وسیله سنسورهای خاصی ثبت شده و به نشانه های دیداری و شنیداری تبدیل می شوند. این اطلاعات دیداری یا شنیداری جهت شناسایی و کنترل فعالیت عضلات مورد استقاده قرار می گیرند. به این ترتیب عضلات ضعیف بر حسب نیاز فعال شده و عضلات با تون افزایش یافته ریلکس می گردند. نتیجه کلی این امر، هماهنگی در فعالیت عضلات است. این روش بیماررا قادر می سازد که بر انقباض ارادی عضلات مسلط گردد. بیوفیدبک عضلات کف لگن با تقویت و رفع اسپاسم و اختلال عملکرد عضلات متصل به دنبالچه می تواند در کنترل درد بیماران مبتلا به درد دنبالچه موثر باشد.

ماساژ توسط خود بیمار از درون مقعد پس از آموزش.
استفاده از تیوب برای نشستن.
ورزشهای دنبالچه.

جا انداختن دنبالچه توسط پزشک از درون مقعد.
تزریق .
جراحی در صورت عدم پاسخ به درمان.

ورزشهای دنبالچه:

ورزش دنبالچه

ورزش دنبالچه

ورزش دنبالچه

ورزش دنبالچه

ورزش دنبالچه

ورزش دنبالچه

 

 

درمان های خانگی درد دنبالچه

۱- روی نقطه مورد نظر یخ بگذارید

 

گذاشتن یخ بر روی دنبالچه تان درد و التهاب را کاهش می دهد. برای ۴۸ ساعت اولیه بعد از آسیب زدن به دنبالچه تان شما می توانید هر یک ساعت تا زمانی که بیدارید روی آن نقطه یخ بگذارید. یک حوله را در یک بسته نخی بپیچید و بیست دقیقه روی دنبالچه تان قرار دهید، شما ممکن است بعد از ۴۸ ساعت یخ را فقط برای سه بار در روز استفاده کنید.

۲- از یک مسکن بدون نسخه استفاده کنید

 

داروهای غیر استیروئیدی و غیر التهابی درد و ورم را کاهش می دهند، داروهای بدون نسخه همانند ایبوپروفن یا استامینوفن می تواند از هر داروخانه ای خریداری شود.

  • ۶۰۰میلی گرم ایبوپروفن را هر هشت ساعت بخورید، یا ۵۰۰ میلی گرم استامینوفن هر ۴ ساعت بخورید. از ۳۵۰۰ میلی گرم استامینوفن در روز فراتر نروید.

۳- طرز ایستادن و نشستنتان را تصحیح کنید

 

نشستن غیر صحیح می تواند به درد دنبالچه شما بیافزاید، سعی کنید کاملا صاف بنشینید. گردنتان را صاف نگه دارید و کمرتان کمی شیب دار باشد. اگر موقع بلند شدن درد شدیدی را تجربه می کنید به کنار خم شوید و کمرتان را شیب بدهید قبل از اینکه بلند شوید.

۴- روی یک پشتی بنشینید

 

پشتی های مخصوص، با یک قسمت برش داده شده زیر دنبالچه خصوصا برای افرادی طراحی شده که درد دنبالچه را تجربه می کنند. این وسیله به تسکین دردی که به وسیله نشستن ایجاد شده کمک می کند. این امکان پذیر است که پشتی خودتان را از یک تکه فوم درست کنید، فقط وسط آن را برش بزنید تا شکل یک صندلی توالت شود .

  • پشتی هایی که به شکل دونات هستند از نظر بیشتر بیماران مفید شناخته نمی شوند آنها برای این طراحی شده اند که فشار را از روی اندام جنسی بر دارند و برای دنبالچه ساخته نشده اند، با دکترتان درباره استفاده از یک بالش گود صحبت کنید.

۵- یک پد گرمایشی استفاده کنید

 

مطالعات نشان داده است که گرما دادن به دنبالچه ممکن است از درد آن بکاهد. از یک پد گرمایشی چهار بار در روز برای بیست دقیقه استفاده کنید.

  • اگر پد گرمایشی ندارید از یک کمپرس گرم یا حمام گرم استفاده کنید.

۶- برنامه غذایی برای استراحت و بهبودی تان بریزید

 

اگر آزمایش ها نشان داد که شما یک شکستگی استخوان دارید. شما آن نقطه را نمی توانید گچ بگیرید. شما فقط باید استراحت کنید و از هرگونه فعالیت شدیدی برای هشت تا دوازده هفته بپرهیزید، اگر شما یک کار فیزیکی دارید نیاز دارید که برای یک مدت مرخصی بگیرید تا بدنتان بهبود پیدا کند.

۷- از هرگونه حرکات شدید حین حرکات روده خودداری کنید

یک سری از مردم در حین مدفوع کردن درد شدیدی را تجربه می کنند که این یک نشانه از درد دنبالچه است، همه تلاشتان را بکنید که یبوست نگیرید، در رژیم غذایی تان فیبر و مایعات زیاد بگنجانید حتی اگر ممکن است از ملین ها در طول دوره درمانتان استفاده کنید.

 

 

در پزشکی، به رانده شدن یک مهرهٔ به طرف جلو بر روی مهرهٔ زیرین لغزش مُهره، مهره‌رانش یا اسپوندیلولیستزیس (به انگلیسی: Spondylolisthesis) می‌گویند.

مهره‌رانش که باعث درد می‌شود در سال ۱۷۸۲ میلادی توسط مامای بلژیکی به نام دکتر هربیناکس شناخته شد.
این جابجایی در فقرات کمری بین مهره هایL4-L۵ و L5-S۱ شیوع بیشتری دارد. گاهی به دلیل ضعف استخوان در پیری، سرطان و حرکت شدید ورزشی اتفاق می‌افتد.
حدود ۴ تا ۵ درصد مردم مبتلا به این بیماری هستند.

لغزش مهره چهار درجه دارد. درجه چهار شدیدترین حالت می‌باشد و نیاز به عمل جراحی دارد. شایع‌ترین حالت لیزخوردگی در ستون فقرات، حرکت مهره پنجم کمر(L5) بر روی مهره خاجی یا ساکروم (S1) می‌باشد. عواملی چون فشار شدید، شکستگی‌ها، تومورها، برخی از عوامل مادرزادی یا تغییرات تخریبی در ناحیه پشتی مهره‌ها می‌توانند باعث بروز این حالت شوند. لیزخوردگی‌ها به خصوص درجات شدید آن باعث فشار به عناصر عصبی نخاع می‌گردند. درجات پایین لیزخوردگی به درمان محافظه‌کارانه جواب می‌دهد و فیزیوتراپی در این زمینه مؤثر است. انجام تمریناتی که باعث افزایش ثبات ستون فقرات می‌گردند و تحت عنوان تمرینات ثبات‌دهنده معروف اند با توجه به وضعیت بیماربسیار کمک‌کننده می‌باشند. هدف اصلی از انجام این گونه تمرینات، تقویت عضلات عمقی ستون فقرات می‌باشد که نوع تمرینات و شدت آن ازطریق فیزیوتراپیست کنترل می‌شود.

درباره ی داکتاپ

همچنین ببینید

بیماری لوسمی

بیماری لوسمی

بیماری لوسمی یا به اسم مصطلح آن همان سرطان خون است که از دسته بیماری …