خانه / پزشکی / علایم ام اس و داروهای ام اس

علایم ام اس و داروهای ام اس

این بیماری مختص اعصاب مرکزی بوده ( مغز و نخاع ) و ایجاد لکه های سفید یا پلاکهای متعددی در مغز می کند.

پلاکها گویای سفت شدگی غلافهای سلولهای (میلین ها) عصبی مغز می باشند, که این سفت یا سخت شدگی جلوگیری از انتشار جریان الکترو شیمیایی رشته های عصبی و اختلال در حرکات می شود.

به همین دلیل در نتیجه فرمانی که از مغز صادر می شود براحتی به اعضاء و ماهیچه ها نمی رسد و کار براحتی انجام نمی شود. مغز فرمانده, کل بدن بوده و در جایگاه رفیعی قرار دارد. شخص باید دقیقا این اندام مهم و حیاتی را بشناسد و حداکثر مراقبت را از این اندام مهم بنماید.

علائم مهم و اولیه بیماری ام اس کدامند؟

کاهش حافظه

کاهش و ضعف حافظه، ناتوانی در تمرکز، صحبت کردن و مشکلات زبانی از اختلالات رایج در نتیجه ی پیشرفت MS است که البته خیلی وقت ها می تواند از علائم شروع این بیماری باشد.

  اختلالات جنسی

در بیماران مبتلا به ام اس در مراحل شدید، اختلالات جنسی یکی از شایع ترین اختلالات در نظر گرفته می شود. این وضعیت که در بیشتر اوقات عارضه ای غیر قابل پیشگیری است، خیلی وقت ها یکی از علائم ابتلا به MS در نظر گرفته می شود.

  سرگیجه

 این بیماران معمولا در مستقیم حرکت کردن مشکل دارند. در واقع این عدم تعادل در کنترل حرکات معمولا با پیشرفت تخریب سلول های عصبی فرد را تحت تاثیر قرار می دهد. به همین خاطر است که بسیاری از مبتلایان به MS برای راه رفتن نیاز به عصا دارند.

 دوبینی

دوبینی یا همان اختلالات بینایی به دلیل حمله ی بیماری ام اس به سیستم عصبی و تاثیر بر روی عصب بینایی به وجود می آید و به طور شایع در مبتلایان به بیماری ام اس دیده می شود.

 مورمور شدن انگشتان بی حسی

بی حسی و مورمور شدن مداوم که معمولا صورت و دست ها و پاها را درگیر می کند، عارضه ی شایع بیماران مبتلا به MS است که به علت آسیب و تخریب سلول ها عصبی در مغز و نخاع ایجاد می شود. اما این وضعیت برای فردی که هنوز به بیماری مبتلا نشده و یا برای اولین بار است که آن را تجربه می کند، بسیار عجیب به نظر می رسد. در واقع بی حسی و مورمور شدن می تواند در ابتدا به صورت حمله ای فرد را مورد آسیب قرار دهد. پاها شایع ترین بخش بدن برای بروز این عارضه اند.

  ضعف و گرفتگی عضلات

اسپاسم ها و گرفتگی های عضلانی حمله ای یکی از علائم آزاردهنده ی ام اس است. این اسپاسم ها معمولا شدیدا دردناک هستند، در بخش های انتهایی بدن نظیر دست ها و پاها  ایجاد می شوند و بعد از چند دقیقه برطرف می شوند.

  اختلال در کنترل ادرار و مدفوع

بی اختیاری در دفع ادرار و مدفوع در بیماری MS دور از انتظار نیست.  تقریبا ۸۰ درصد بیماران مبتلا به MS در کنترل ادرار و مدفوع خود مشکل دارند. این افراد معمولا از احساس دفع ادرار مکرر و ناگهانی در عذاب هستند. مشکل آزاردهنده دیگر در این افراد، اسهال مداوم و اختلال کنترل تخلیه روده است. اگر این برای شما یک مشکل شده است، بهتر است هرچه سریع تر به پزشک مراجعه کرده و وضعیت را بازگو کنید.

 بی حالی و  افسردگی

ابتلا به بیماری آزاردهنده ای نظیر  MS، علاوه بر آسیب جسمی می تواند ابزاری برای شکنجه روحی فرد باشد. بسیاری از مبتلایان به ام اس، احساس افسردگی، تحریک پذیری و تغییرات خلق و خو را یکی از مشکلات رایج خود بیان می کنند.

همچنین از علائم شایع بیماری ام اس می توان به این علائم اشاره کرد:

عدم هماهنگی بین کلمات در سخن گفتن, سنگینی سر و بدن, دفع بیش از حد ادرار نسبت به دیگران, دیر هضم شدن غذا, حساس و زود رنج شدن, یبوست مزاج, دیدن کابوس در بعضی افراد, علاقه به خوردن غذاهای سردی بخش (اسیدی) مانند لبنیات مخصوصا ماست و بستنی, در صورت پیشرفت بیماری عدم کنترل ادرار, یا از دست دادن کامل بینایی, عدم تحمل هوای گرم و آب گرم, عدم تحمل آب سرد و هوای سرد , زود انزالی در آقایان, افسردگی و خودخوری, انزوا طلبی و گوشه گیری, نداشن تعادل, داشتن لرزش هنگام حرکت, یاری نکردن ماهیچه های پا هنگام راه رفتن, سرما سرما شدن استخوانهای بدن خصوصا پاها.

داروهای ام اس

امروزه بتااینترفرون را تنها بر روند عود – بهبود بیماری MS موثر می‏دانند. به تازگی تحقیقات کلینیکی صورت گرفته تا تاثیر این این دارو بر نوع پیش‏رونده بیماری MS را ارزیابی نمایند. انواع در دسترس اینترفرون عبارتند از
امروزه داروهای متعدد و فراوانی برای بیماری MS وجود دارد که مستقیما به کنترل علایم بیماری مربوط نمی‏شود و شاید فقط برای اصلاح روند بیماری مناسب باشد. از آن جمله می‏توان به سه نوع بتااینترفرون (interferon Beta) اشاره کرد؛ (بتافرون، آونکس و ربیف) (Rebif-Avonex-Betaferon) و داروی گلاتیرامراستات (کوپاکسون) که هر کدام از آنها ویژگی متفاوتی دارند (در روش و دفعات تزریق)*
بتااینترفرون‏

امروزه بتااینترفرون را تنها بر روند عود – بهبود بیماری MS موثر می‏دانند. به تازگی تحقیقات کلینیکی صورت گرفته تا تاثیر این این دارو بر نوع پیش‏رونده بیماری MS را ارزیابی نمایند. انواع در دسترس اینترفرون عبارتند از:

* بتا اینترفرون b 1 (با نام تجاری: بتاسرون، بتافرون) (کمپانی داروسازی: برلکس در آمریکای شمالی، شرینک AG در اروپا و سایر نقاط دنیا)
* بتا اینترفرون a 1 (با نام تجاری آونکس) (کمپانی داروسازی: بیوژن)

* بتا اینترفرون a 1 (با نام تجاری ربیف) (کمپانی داروسازی: ارس سرونو)نتایج تحقیقات کلینیکی طولانی مدت درباره بتاسرون و آونکس به همراه بتاسرون برای استفاده در آمریکا، کانادا، استرالیا، انگلستان و بسیاری از کشورهای اروپائی‏پذیرفته شده است. امروزه آونکس در آمریکا و اروپا پذیرفته شده است.ربیف همچنان تحت تحقیقات کلینیکی قرار دارد اما در سوئیس، انگلستان، کانادا، استرالیا و اعضای اتحادیه اروپا عرضه می‏شود. بتاسرون به عنوان داروی تجویز شده در آمریکا برای بیش از ۲۰ هزار مبتلا به MS دو سال که مورد بهره برداری قرار گرفته است.- عوارض جانبی بتاسرون‏مهمترین عوارض بتاسرون عبارتند از:

* عکس العمل محل تزریق: تزریق صحیح طبق دستور، محل تزریق چرخشی و ماساژ محل پس از تزریق، این مشکل را کم رنگ می‏کند.
* نشانه هائی شبیه آنفولانزا: که شامل تب و لرز و درد عضلات می‏شود: این نشانه معمولا به صورت خود به خود پس از۳ ماه از بین می‏رود. همچنین تزریق در ساعات بعد از ظهر و استفاده از قرص پاراستامول، آسپرین یا ایبوپروفن همزمان با تزریق، این مشکل را کمتر می‏کند.
* افسردگی: در تحقیقات کلینیکی گزارش شده که برخی افراد، دست به خودکشی زده و یا برای اینکار تلاش نمودند. لازم به ذکر است که کنترل همزمان توسط یک داروی تخصصی، بخش مکمل این درمان است.کوپلیمر ۱کوپلیمر ۱ (نام تجاری: کوپاکسون) (کمپانی داروسازی: داروسازی تو ۱) نتایج تحقیقات کلینیکی درباره کوپاکسون نشان می‏دهد که این دارو سبب کاهش میزان عود بیماری می‏شود. کوپاکسون چند سالی است که در کشور فلسطین، عرضه می‏شود.-
این داروها چگونه استفاده می‏شود؟
* بتافرون و ربیف با تزریق زیرپوستی یک روز در میان توسط خود شخص‏
* آونکس با تزریق عضلانی هفتگی‏

* کوپاکسون با تزریق زیرپوستی روزانه توسط خود شخص همه این داروها بر دفعات و شدت عود بیماری و میزان آسیب رسانی آن که در تصاویر MRI قابل مشاهده است، تاثیر گذار هستند. تصمیم‏گیری برای اینکه آیا شخص قابل معالجه هست یا نه و اینکه آیا باید مصرف دارو را آغاز کند یا خیر، و در نهایت اینکه چه دارویی برای اومناسب‏تر می‏باشد، مسئله‏ای است که باید میان بیمار مبتلا به MS و پزشک مشاور او – پزشک متخصص اعصاب – به مشورت گذاشته شود. در این میان مسایل مهمی از قبیل:در دسترس بودن دارو، هزینه آن، وضعیت خدمات بهداشت و درمان و غیره وجود دارند که بر روند تصمیم‏گیری تاثیر می‏گذارند.- درمان‏های دوره‏ای تا چه اندازه مفید هستند؟

همانطور که پیش از این گفته شد، برای MS معالجه های شناخته نشده است. اما روش‏های گوناگون برای کنترل این بیماری وجود دارد.درمان‏های مختلف بیشتر شامل معالجات غیررسمی، غیرسنتی و غالبا غیردارویی می‏شود. بسیاری از آنها بدون آزمایش‏های دشوار علمی و توسط پرسنل پیراپزشکی و یا افراد تازه کار علاقمند پیشنهاد و معرفی می‏گردد.

اگر چه ممکن است برخی از این درمان‏ها، کم ضررتر و یا حتی سودمند باشند، اما بیماران مبتلا به MS لازم است درباره راه‏های پیشنهادی برای کنترل و یا معالجه بیماری خود محتاط و دقیق باشند.بیشتر این درمان‏های عجیب و غریب، هزینه‏های بالایی دارند و حتی خطرناک هستند (و متاسفانه تصور خطر احتمالی این درمان‏ها، نمی‏تواند احساسات عمومی را تغییر دهد.)

بسیاری از درمان‏ها و معالجات جدید در مطبوعات و رسانه‏ ها، سروصدای زیادی به راه انداخته‏اند؛ اما چنین منابعی هرگز قابل اعتماد و پاسخگو، قلمداد نمی‏شوند. پیش‏از پذیرفتن هر راه درمانی، بهتر است آن را واقع بینانه ارزیابی کنید و اطلاعات لازم را از انجمن MS و پزشک مشاور خود دریافت نمایید. در ادامه نام برخی درمان‏های دوره‏ای مختلف را که معمولا پیشنهاد می‏شوند، ملاحظه می‏کنید:- داروهای مکمل‏* ویتامین‏ها* اسیدهای چرب‏- رژیم‏های غذایی‏- تخلیه دندان از مواد جیوه‏ای ترمیم (پر کردن)- طب سوزنی‏- یوگا و مدیتیشن‏- اکسیژن هایپرباریک‏* داروهای مکمل‏* ویتامین‏ها:مصرف کافی ویتامین‏ها، به همه بیماران مبتلا به MS توصیه می‏شود. اما هیچ توجیه علمی بر این مسئله وجود ندارد که مقادیر مکمل ویتامین‏ها یا ویتامین درمانی – به تنهایی یا در ترکیب با درمان‏های دیگر – تاثیر مطلوبی در روند بیماری می‏گذارد.

* اسیدهای چرب:تحقیقات کلینیکی زیادی نشان می‏دهد که تکمیل رژیم غذایی با اسیدهای چرب اشباع نشده مثل روغن علف خر و اسیدهای چرب روغن ماهی تاثیر اندکی بر کاهش پیشرفت و کم کردن شدت و طول مدت حملات MS دارد و البته تاثیری بر تعداد و تکرار آنها ندارد.- رژیم‏های غذایی:هنوز مدرک معتبری مبنی بر اینکه MS ناشی از کمبود مواد غذایی یا رژیم‏های ناقص است به دست نیامده یک رژیم متعادل، شامل چربی کم و سلولز فراوان، برای اکثرافراد توصیه می‏شود و برای بیماران مبتلا به MS نیز این رژیم باید از برنامه‏های اصلی کنترل بیماریشان باشند در این چارچوب، رژیم‏های غذایی مثل رژیم کم چربی سوانک (Swank) و رژیم کازمین (kousmine) بیشتر قابل قبول هستند. به ویژه اینکه امکان تاثیرگذاری ناکافی و یا ناقص در آنها وجود ندارد.

نمی‏توان گفت رژیم‏های دیگر مثل رژیم مک دوگال، رژیم کم پروتئین و کم فروکتوز (قند میوه)، رژیم‏های مایعات و رژیم‏های بدون تنباکو و ساکاروز (قند معمولی)، هیچ تاثیری بر روند MS ندارند. اگر چه طرفداران این رژیم‏ها، داستان‏هایی را از تجربیات شخصی خود به عنوان مدرک نقل می‏کنند، اما بسیاری از این رژیم‏ها (و تبادل نظرها) مشکوک هستند، زیرا می‏توانند تعادل غذایی نرمال را بر هم بزنند و شاید ثابت شود که بدون نظارت تخصصی و دارویی، برای سلامتی انسان، مضر و خطرآفرین نیز هستند.- تخلیه دندان از مواد جیوه‏ای ترمیم:بر مبنای ادعای ثابت نشده‏ای، تخلیه دندان از مواد آمالگام (که ترکیبی از نقره و جیوه است)، منجر به بروز MS می‏شود. چرا که مسمومیت جیوه و نشت آمالگام، سیستم ایمنی را تخریب می‏کند. اما مدرکی وجود ندارد که ثابت نماید تخلیه آمالگام، تاثیری در بیماری MS دارد.مسمومیت با جیوه، اتفاق نادری است که نیاز به همجواری زیاد فرد با آن دارد (که معمولا به علت نوع شغل پیش می‏آید) از آنجا که یکی از اصلی‏ترین ارگان هایی که‏مورد حمله جیوه قرار می‏گیرد، مغز است، بیشترین علامت‏های مسمومیت با جیوه، علامت‏های عصبی (مثل لرزش) هستند.

شباهت اتفاقی نشانه ‏های MS و مسمومیت با جیوه، سبب شده که این دو را به هم مرتبط بدانند. همچنین آزمایش‏های اندازه‏گیری میزان جیوه آمالگام، معمولا بی اساس هستند.تخلیه دندان از آمالگام، معمولا پرهزینه و استرس زاست و باید گفت: جایگزین هایی که معمولا پیشنهاد می‏شود (مواد چینی) چندان بادوام نیستند و از نظر فنی، پیچیدگی‏بیشتری ندارند. مواد آمالگام را تنها زمانی می‏توان تخلیه کرد که خراب شده باشد و تازه در آن هنگام برای دوباره پر کردن دندان باید با دندانپزشک مشورت نمود.در بسیاری از کشورها، عمل تخلیه آمالگام دندان، به این تصور که این کار برای سلامتی فرد مفید است، غیراخلاقی دانسته می‏شود.

ازطب سوزنی:هنوز مدرک مستدلی به دست نیامده که ثابت کند طب سوزنی بر روند بیماری یا کنترل علامت‏های آن تاثیرگذار است. البته طب سوزنی می‏تواند در بهبودی دردها و اسپاسم ماهیچه‏ها، کمک خوبی باشد.- یوگا و مدیتیشن:آرامش و ورزش می‏تواند درمان مفرح و موثری برای بیماری MS باشد. یوگا و مدیتیشن، کیفیت زندگی بیماران MS را اصلاح می‏کند و کارکرد فیزیکی و اجتماعی بهتری را برایشان به ارمغان می‏آورد.

در دهه ۱۹۸۰/ امیدهایی شکل گرفت مبنی بر اینکه تنفس اکسیژن، تحت فشار زیاد در اتاق مخصوصی که برای این منظور ساخته شده، روند بیماری MS راHBO: متوقف ساخته و نشانه‏های آن را بهبود می‏بخشد، اما آزمایش‏های جداگانه‏ای که در آمریکا، کانادا، انگلستان و هلند صورت گرفت، همگی به این نتیجه رسید که اکسیژن تحت فشار زیاد HBO. هیچ تاثیری بر عوامل مورد نظر در روند بیماری MS ندارد.

درباره ی داکتاپ

همچنین ببینید

ایزوترت

ایزوترت

ایزوترت یا  Isotret همان راکوتان است و قبل از هر چیز لازم است عوارض آن …