خانه / داروها / فنوفنازین (فلوفنازین)

فنوفنازین (فلوفنازین)

فنوفنازین (نامی که به اشتباه گاهی بیماران جستجو می کنند) با نام صحیح فلوفنازین یا Fluphenazine از دسته داروهای اعصاب و روان است که تاثیرات ضد روانپریشی و ضد سایکوز دارد که در شکل های قرص و آمپول استفاده می شود

فنوفنازین یا اگر بخواهیم درست تر بگوییم فلوفنازین از جمله داروهای آنتی‌سایکوتیک تیپیک و فنوتیازینی است که از داروهای قدیمی مورد استفاده برای اختلالات سایکوتیک است. فنوفنازین هنوز هم به ‌طور گسترده‌ای در درمان اسکیزوفرنی استفاده می‌شود با این حال با وجود داروهای آنتی‌سایکوتیک آتیپیک و جدید که مدعی عوارض کمتر هستند، استفاده از این دارو تا حدی کاهش یافته است.

موارد مصرف فنوفنازین (فلوفنازین)

درمان ناراحتی‌های روانپریشی همچون اسکیزوفرنی

درمان شیدایی (مانیا)

اضطراب

رفتارهای تکانشی ناگهانی شدید

 

عوارض فنوفنازین

کابوس‌های شبانه

بی‌خوابی و افسردگی‌

بی‌ثباتی خلقی

تاکی کاردی و آریتمی

تغییر در ECG

اختلالات حرکات عضلانی در دو شکل حاد و تاخیری

واکنش‌های دیستونیک مثل انقباض عضلات گردن

آکاتزی یا ناتوانی در بیحرکت ماندن

آکینزی یا ناتوانی در شروع حرکت

برادی کینزیا یا کندی حرکات

لرزش

تاردیو دیسکینزی یا حرکات نامنظم و جهشی

پارکینسونیسم مثل سفتی عضلات

 

مزایای فنوفنازین

عوارض خشکی دهان، یبوست، احتباس ادرار، تاری دید و نیز کاهش‌ فشارخون وضعیتی فنوفنازین کمتر از کلرپرومازین است

 

شیوه تاثیر گذاشتن فنوفنازین

فلوفنازین از طریق مسدود کردن گیرنده‌های دوپامینی پس‌سیناپسی و مهار اثرات دوپامینی در بدن تاثیرات ضد سایکوز خود را بر جا می گذارد. همچنین فلوفنازین اثرات محیطی و مرکزی بسیاری هم دارد؛ این دارو گیرنده‌های آلفا- آدرنرژیک و گانگلیونی را مسدود می‌کند و فعالیتهای ناشی از هیستامین و سروتونین را مهار می‌ سازد.

 

ملاحظات لازم برای مصرف فنوفنازین

فنوفنازین برای مصرف در بارداری در دسته داروهای رده C است و باید تنها در صورت اینکه منافع مادر از مصرف دارو بیشتر از مضرات فنوفنازین باشد و با بررسی پزشک تجویز گردد

این دارو با توجه به تداخل های دارویی که می تواند داشته باشد و با توجه به عوارض و مکانیسم اثر آن لازم است حتما توسط روانپزشک و با دوز لازم تجویز گردد

 

چه کسانی نباید فنوفنازین مصرف کنند

افراد با حساسیت مفرط شناخته شده نسبت به فنوتیازینها و ترکیبات وابسته

بیماران مبتلا به اختلال عملکرد کبدی

دیسکرازیهای خونی و کاهش فعالیت مغز استخوان

اختلالات همراه با اغما

آسیب مغزی یا ضعف CNS

آسیب به subcoritcal

در مورد بیماری های زیر نیز احتیاط لازم است:

بیماری تنفسی

صرع و سایر اختلالات تشنجی

گلوکوم

هیپرتروفی پروستات

کمی کلسیم خون

بیماران سالمند و ناتوان

فئوکروموسیتوم

بیماری قلبی عروقی شدید

زخم معده

در معرض گرما یا سرمای شدید قرار گرفتن (از جمله درمان ضدتب)

قرار گرفتن در معرض حشره کش های فسفره

واکنش به انسولین و ECT

نارسایی میترال فرم تزریقی

بیماران دچار آسم و آلرژی به سولفیت

 

 

درباره ی داکتاپ

همچنین ببینید

ایزوترت

ایزوترت

ایزوترت یا  Isotret همان راکوتان است و قبل از هر چیز لازم است عوارض آن …