خانه / ستون فقرات / فورامینوتومی

فورامینوتومی

جراحی تنگی کانال نخاعی چگونه صورت می‌گیرد؟

چنانچه فردی دچار تنگ شدگی شدید در کانال ستون فقرات باشد، جراحی تنگی کانال نخاعی سبب کاهش فشار و درمان علائم می‌شود. برای حصول بهترین نتیجه در جراحی تنگی کانال نخاعی، صحت تشخیص بسیار حائز اهمیت است. انجام تست‌های تصویربرداری برای شناسایی محل دقیق تنگ‌شدگی، ضروری است. همچنین وجود تنگی‌های زیاد در کانال نخاع، امکان انتخاب روش جراحی دلخواه را از جراح سلب می‌کند.

روش‌های جراحی برای درمان تنگی کانال نخاعی

چنانچه هیچ یک از روش‌های درمانی قادر به رفع تنگی کانال نخاعی نباشد یا تنگی کانال نخاعی بسیار پیشرفت کند به‌طوری‌که فرد را از فعالیت‌های روزانه باز دارد، جراحی تنگی کانال نخاعی انجام می‌شود.

اگر جراحی با یک برش بزرگ در پشت همراه باشد، جراحی باز نام می‌گیرد. روش دیگر، جراحی کم‌تهاجمی است که از طریق چندین برش کوچک انجام می‌شود. در این روش جراح از میکروسکوپ،‌ اندوسکوپ یا دوربین کوچک و ابزار آلات جراحی بسیار کوچک استفاده می‌کند.

نکته مهم این است که جراحی کم تهاجمی تنگی کانال نخاعی برای همه افراد مناسب نیست. چنانچه جراح مجبور باشد روی چندین مهره کار کند،‌ نیاز به انجام جراحی باز است. هدف از جراحی تنگی کانال نخاعی، رفع فشار از روی نخاع یا ریشه عصبی (Root)، از طریق ایجاد فضای بیشتر در کانال نخاعی است. برخی از این روش‌های جراحی عبارتند از:

لامینکتومی؛ در این روش با حذف زائده خلفی (لامینا) مهره آسیب دیده، فضای بیشتری در نخاع آزاد می‌شود. در برخی موارد که مهره نیاز به برقراری ارتباط با مهره‌های مجاور دارد، از ابزارهای فلزی و استخوان گراف برای حفظ استواری ستون فقرات استفاده می‌شود.

لامینوتومی؛ در این روش از طریق ایجاد یک سوراخ برای رفع فشار در یک نقطه خاص، بخشی از لامینا برداشته می‌شود.

    فورامینوتومی

یک عمل جراحی است که موارد ناخواسته را از حفره ی استخوانی (فورامن)، در جایی که ریشه عصب در کانال نخاعی وجود دارد حذف می کند (یا اینکه حفره استخوانی را بزرگ می کند ). دیسک های بیرون زده یا مفاصلی که در اثر بالارفتن سن ضخیم شده اند، می توانند باعث باریک شدن فضایی که ریشه ی عصبی در آن وجود دارد شود و بر روی عصب فشار وارد کند که باعث درد، بی حسی و ضعف در بازو یا پا می شود. تکه های کوچک استخوان که بر روی عصب قرار دارند، از طریق یک شکاف کوچک حذف می شوند و به جراح اجازه می دهند تا گرفتگی را رفع کند و فشار وارد بر عصب را کاهش دهد.

در این عمل جراحی، پزشک استخوان در دو طرف مهره ها را برش می‌دهد تا فضایی که در اختیار عصب های این ناحیه قرار دارد بیشتر شود. ایجاد فضای بیشتر باعث کاهش فشار بر عصب ها و آرام شدن درد می‌شود. این عمل جراحی نیز همانند لامینکتومی ممکن است کاهش ثبات ستون فقرات را به دنبال داشته باشد. بنابراین ممکن است هم‌زمان با این عمل جوش دادن ستون مهره ها نیز انجام شود. انجام هم‌زمان دو عمل جراحی باعث افزایش طول مدت لازم برای ریکاوری می‌شود.

لامینوپلاستی؛ این روش مختص تنگی کانال نخاعی گردنی است. در این روش از طریق ایجاد لولا روی لامینا، فضایی در کانال نخاعی باز می‌شود. این ابزار فلزی در بخش باز ستون فقرات مانند پل عمل می‌کند.

در اغلب موارد، این عمل‌های جراحی با ایجاد فضای بیشتر سبب کاهش علائم تنگی کانال نخاعی می‌شوند. ولی علائم بیماری در برخی افراد بعد از انجام جراحی تغییری نمی‌کند یا بدتر می‌شود و در برخی موارد نیاز به جراحی ترمیمی است.

 

درباره ی داکتاپ

همچنین ببینید

درمان سرفه خشک

درمان سرفه خشک چیست؟

سرفه در واقع واکنشی طبیعی و آزاردهنده در بدن است که در مقابل تحریک گلو، …