خانه / روانشناسی / لکسوپرام – لگزاتال – ازیپم – اس سیتالوپرام (لگزوپرام)

لکسوپرام – لگزاتال – ازیپم – اس سیتالوپرام (لگزوپرام)

نام تجاری: lexapro

 

نام تجاری در بین تولید کننده های ایرانی:

قرص  لکسوپرام     Lexopram

داروسازی تدبیر کالای جم

قرص لگزاتال LEXATAL

داروسازی سبحان دارو
قرص روکشدار ازیپم Ezipam

داروسازی عبیدی

 

نام علمی دارو (ژنریک): Escitalopram

اس سیتالوپرام

 

از گروه دارویی: Antidepressants
داروهای ضد افسردگی

 

افراد زیادی این دارو را با نام لگزوپرام جستجو می کنند.

جهت استفاده از راهنمایی پزشکان مرتبط ←  اینجا  →را کلیک کنید.

موارد مصرف Unlabaled:
– درمان اضطراب وابسته به دمانس خفیف در بیماران غیر سایکوتیک

– درمان اختلال افسردگی ماژور ( MDD )
– درمان اختلال اضطراب عمومی ( GAD )

lexapro-box

 

مطالعه و درک اطلاعات ذیل برای شما بسیار سودمند می باشد. اگر به نکته ای نامفهوم برخورد کردید یا به اطلاعات بیشتری در مورد این دارو نیاز دارید با پزشک یا داروساز خود مشورت کنید. قبل ازاستفاده از این دارو نکات زیر در نظر گرفته شود. این دارو برای بیماری فعلی شما تجویز گردیده است، لذا از مصرف آن در موارد مشابه یا توصیه آن به دیگران خودداری کنید. در تصمیم گیری برای مصرف یک دارو باید خطرات آن در مقابل فواید حاصل از مصرف دارو سنجیده شود. در مورد لگزاتال ® موارد ذیل باید در نظر گرفته شوند:

آلرژی و منع مصرف:  

در صورتیکه سابقه هر گونه واکنش غیرعادی یا آلرژیک به داروی لگزاتال ®دارید و همچنین در صورت داشتن حساسیت به هر ماده دیگری مانند غذاها، مواد نگهدارنده یا رنگها،به پزشک خود اطلاع دهید. موارد منع مصرف: واکنش افزایش حساسیت به اس سیتالوپرام و یا سایر محتویات موجود در قرص، مصرف داروهایی همچون مهارکننده های مونو آمین اکسیداز )مانند سلژیلین جهت درمان پارکینسون(، مکلوبماید  )جهت درمان افسردگی(  و لینزولید  )آنتی بیوتیک( داشتن سابقه ای از ریتم نامنظم قلبی  )هنگام تولد یا بعد از آن(  مصرف داروهایی که بر ریتم قلبی اثر می گذارد .

حاملگی:  

در صورت بارداری و یا قصد باردار شدن پزشک خود را مطلع گردانید و در هنگام بارداری از مصرف دارو خودداری نمایید مگر اینکه پزشکتان با توجه به مزایا و مضرات دارو چنین تصمیمی را برایتان بگیرد.

شیردهی:  

این دارو در شیر مادر قابل ترشح می باشد لذا مصرف آن در دوره شیردهی توصیه نمی شود و همچنین در صورت تصمیم به شیر دادن به کودک در حین مصرف این دارو با پزشک خود مشورت کنید.

اطفال:  

این دارو به طور نرمال نباید در سنین زیر ۱۸ سال مورد استفاده قرار گیرد، زیرا ریسک خودکشی و رفتارهای تهاجمی و متغیر در آنها بالاتر است البته ممکن است پزشکتان در این دوره سنی دارو را تجویز نماید ، لذا در صورت بروز علائم ذکر شده مجددا با پزشک خود مشورت نمایید.

مصرف همراه با سایر داروها:  

اگر همزمان با این دارو، هر دارویی حتی داروهای بدون نسخه،گیاهی یا مکمل ویتامینی یا غذایی را مصرف می کنید یا اخیراً مصرف کرده اید، به پزشک یا داروسازاطلاع دهید. مخصوصاً مهم است که پزشک شما از مصرف داروهای زیر اطلاع داشته باشد: • مهار کننده های غیر انتخابی مونو آمین اکسیداز مانند فنلزین، ایپرونیازید، ایزوکربوکسازید، نیالمیو ترنیل سیپرومین. در صورت تجویز اس سیتالوپرام حداقل باید ۱۴ روز از قطع مصرف این داروها گذشته باشد و همچنین برای مصرف داروهای ذکر شده باید حداقل ۷ روز از قطع مصرف اس سیتالوپرام گذشته باشد. • مهار کننده های مونو آمین اکسیداز نوع  A ( انتخابی و برگشت پذیر)  مانند مکلوبماید (جهت درمان افسردگی) • مهارکننده های مونو آمین اکسیداز نوع B غیر برگشت پذیر مانند سلژیلین ( جهت درمان پارکینسون) • آنتی بیوتیک لینزولید • لیتیم (جهت درمان اختلالات دوقطبی) و تریپتوفان • ایمی پرامین و دزی پرامین • سوماتریپتان و سایر تریپتانها (جهت درمان میگرن) و ترامادول (جهت درمان دردهای شدید)•  سایمتیدین، لانسوپرازول، امپرازول (جهت درمان زخمهای معده)، فلووکسامین (جهت درمان افسردگی) و تیکلوپیدین (جهت درمان سکته مغزی) سبب افزایش سطح خونی اس سیتالوپرام • گیاه علف چای یا هایپریکوم پرفورماتوم (داروی گیاهی جهت درمان افسردگی)• آسپرین و داروهای ضد درد غیر استروئیدی  (ممکن است ریسک خونریزی را افزایش دهد) • وارفارین، دیپیریدامول و فنپروکومان  (داروهای ضد انعقاد) مفلوکین (جهت درمان مالاریا)، بوپروپیون(جهت درمان افسردگی) و ترامادول ریسک بروز تشنج را بالا می برند • نورولپتیک ها  (جهت درمان شیزوفرنی و سایکوزها) ضدافسردگی ها سبب کاهش آستانه بروز تشنج می گردد • در صورت مصرف فلکایناید، پروپافنون و متوپرولول  (جهت درمان بیماریهای قلبی)، کلومیپرامین و نورتریپتیلین (ضد افسردگی)، ریسپریدون، تیوریدازین وهالوپریدول  (آنتی سایکوتیکها)  دوز مصرفی اس سیتالوپرام مجددا تنظیم گردد • داروهایی که سطح خونی منیزیم و پتاسیم را کاهش می دهند ممکن است سبب ایجاد اختلالات ریتمی قلب شوند که تهدیدکننده حیات می باشند.

سایر بیماریها:  

حضور سایر بیماریها و مشکلات پزشکی می تواند مصرف لگزاتال ® را تحت تأثیر قرار دهد. مطمئن شوید که هر گونه مشکل پزشکی دیگر خود مخصوصاً موارد آمده در ذیل را به پزشک خود اطلاع دهید: ?در صورت وجود صرع، درمان با لگزاتال ® باید قطع گردد به خصوص اگر حمله برای اولین بار رخ دهد و یا اینکه دفعات بروز حمله تشدید شود ?در صورت وجود نارسایی عملکرد کلیوی یا کبدی نیاز به تنظیم مجدد دوز مصرفی توسط پزشک می باشد . در صورت وجود دیابت و مصرف لگزاتال ® دوز مصرفی انسولین و یا داروهای ضد دیابت باید مجدداً تنظیم شود  (به دلیل تغییر کنترل گلیسمیک) •  کاهش سدیم خون • وجود افزایش ریسک خونریزی و کبودی • در صورت دریافت شوک الکتریکی جهت درمان • وجود بیماریهای عروق کرونری (عروق تغذیه کننده خود قلب) •  وجود مشکلات قلبی و یا سابقه ای از حملات قلبی •در صورت وجود کاهش ضربان قلب در حالت استراحت که ممکن است ناشی از دفع نمک در اثر اسهال شدید طولانی، استفراغ و یا مصرف داروهای مدر باشد • داشتن سابقه ای از عملکرد نامناسب ضربان قلبی  (ضربان قلب نامنظم و سریع)  که ممکن است خود را به صورت سرگیجه هنگام ایستادن نشان دهد ?داشتن سابقه ای از مشکلات چشمی مانند انواع گلوکوم ها (افزایش فشار داخل کره چشم).

روش مصرف مناسب این دارو:  

همیشه این دارو را دقیقاً طبق دستور پزشکتان مصرف نمایید و در صورت شبهه با پزشک یا داروساز خود مشورت نمایید • می توان این دارو را با یا بدون غذا مصرف نمود . این دارو را همراه با یک لیوان آب میل نمایید و از جویدن دارو خودداری کنید . هرگز بدون دستور پزشکتان مصرف دارو را قطع ننمایید، زیرا ممکن است علائم بیماری برگردد.

دوز فراموش شده :

اگر مصرف یک دوز از دارو را فراموش کردید، به محض به یاد آوردن قبل از خواب، آنرا مصرف نمایید و در ادامه به رژیم منظم قبلی برگردید. هرگز دوز دارو را دو برابر نکنید.

مصرف بیش از حد:  

در صورت مصرف اتفاقی بیش از مقدار توصیه شده سریعاً به پزشک یا مراکز درمانی مراجعه نمایید.

هشدار ها و احتیاطات:  

در بیماران دارای اختلالات دوقطبی ممکن است با مصرف لگزاتال  ®بیماری وارد فاز مانیا شود  (به صورت پرش افکار، شادی غیر عادی، افزایش فعالیت بدنی خود را نشان می دهد در صورت بروز علائمی مانند بی قراری، اشکال در نشستن و ایستادن سریعاً پزشک خود را مطلع گردانید .اگر افسردگی و یا اضطراب دارید ممکن است دچار تفکرات خودآزاری وخودکشی گردید لذا حتماً پزشک خود را مطلع نمایید. همچنین این افکار هنگام مصرف اولین بار ضدافسردگی ها شدیدتر می باشد . احتمال بروز افکار خودکشی و خودآزاری با توجه به داشتن سابقه ای از خودکشی یا خودآزاری و داشتن سنین زیر ۲۵ سال، افزایش یافته و نیاز می باشد در صورت بروز چنین مشکلاتی حتماً با پزشک خود مشورت کنید و یا سریعاً به مراکز درمانی مراجعه نمایید . یکی از دوستان صمیمی و یا نزدیکان خود را در جریان افسردگی و یا اضطراب خود قرار داده تا با مطالعه اطلاعات دارویی هنگام مشاهده تغییرات رفتاری یا تشدید افسردگی یا اضطراب شما را مطلع گرداند . مصرف این دارو در طی بارداری  (مخصوصاً سه ماهه آخر بارداری)  ممکن است سبب افزایش فشار خون ریوی در نوزاد گردد که خود را به شکل تنفس سریع و کبودی نوزاد نشان می دهد . همچنین مصرف این دارو در دوره بارداری (خصوصاً سه ماهه آخر بارداری) ممکن است سبب ایجاد مشکلات تنفسی، کبودی پوست، غش، تغییرات دمای بدن، اشکال در تغذیه، افت قند خون، سفتی یا سستی عضلات، بازتاب ویوید (رفلکس)، لرزش، بی ثباتی، بی قراری، رخوت، گریه، خواب آلودگی و یا مشکلات خواب در نوزاد گردد.

عوارض جانبی:  

هر دارو در کنار اثرات مفید خود دارای یک سری اثرات ناخواسته می باشد. اگر چه تمام این اثرات ناخواسته در یک فرد بروز نمی کند اما در صورت بروز هر مشکلی به پزشک خود مراجعه کنید. عوارض جانبی این دارو با آگاهی از آن و مشورت با پزشک قابل پیش بینی و قابل رفع می باشد. به خاطر داشته باشید که عوارض داروها به مراتب کمتر از عوارض عدم مصرف آنها می باشد.عوارض جانبی شایعتر (بیش از یک به ده مورد): تهوع و سردرد. عوارض جانبی با شیوع کمتر (یک به ده مورد):  آبریزش و انسداد بینی (سینوزیت)،کاهش یا افزایش اشتها، اضطراب، بی قراری، رویا های غیر نرمال، اشکال در به خواب رفتن، خواب آلودگی، سرگیجه، خمیازه، لرزش، سوزن سوزن شدن پوست، اسهال، یبوست، استفراغ، خشکی دهان، افزایش تعریق، درد عضلانی و مفصلی، مشکلات جنسی  (تاخیر در نعوظ و ارگاسم و کاهش میل جنسی)، خستگی، تب، افزایش وزن. در صورت بروز مشکلات ناخواسته زیر حتما پزشک خود را مطلع گردانید: خونریزی غیرعادی، تورم پوست، زبان، لبها و صورت )واکنش افزایش حساسیت(، تب بالا، بی قراری، گیجی و لرزش (نشانه هایی از سندرم سروتونین)، اشکال در ادرار نمودن، بروز حملات تشنج، زردی پوست (نشانه ای از سوء عملکرد کبدی)،ضربان قلب نامنظم و تند  (نشانه ای از یک سندرم قلبی است) ، تفکرات خودآزاری و خودکشی. نیازی به نگرانی از لیست عوارض ذکر شده در مورد این دارو نیست و اکثریت مردم این دارو را بدون هیچ مشکلی مصرف می کنند.عوارض دیگری که در بالا نیامده است ممکن است در برخی از بیماران بروز کنند لذا اگر متوجه عوارض جانبی دیگری شدید به پزشک خود اطلاع دهید.

شرایط نگهداری:  

در دمای کمتر از۳۰ درجه سانتیگراد، دور از نور و رطوبت و دور از دید و دسترس اطفال نگهداری شود. دارو را از گرما و نور مستقیم حفظ کنید و دارو را در دستشویی، نزدیک ظرفشویی و دیگر مکانهای مرطوب نگذارید زیرا حرارت و رطوبت می تواند باعث تجزیه دارو شود. داروهای تاریخ مصرف گذشته یا داروهایی را که دیگر نیاز ندارید، نگهداری نکنید.

مکانیسم اثر:

  • اس سیتالوپرام انانتیومر S مشتق شده از سیتالوپرام راسمیک است که بطور انتخابی بازجذب سروتونین را مهار می کند. روی بازجذب نوراپی نفرین یا دوپامین بدون اثر یا اثر کمی دارد. تمایل به ۵-HT1-7، آلفا و بتا آدرنرژیک، D1-5، H1-3، M1-5 و گیرنده های بنزودیازپینی بسیار کم و یا وجود ندارد. اس سیتالوپرام به کانال های یونی سدیم، پتاسیم، کلر و کلسیم اتصال نمی یابد یا تمایل بسیار کمی دارد.

فارماکوکینتیک:

  • شروع اثر ضد افسردگی: طی یک هفته، هر چند در افراد مختلف متفاوت بوده و پاسخ کامل ممکن است تا هفته ۱۲-۸ شروع درمان دیده نشود.
  • اتصال به پروتئین: حدود ۵۶% به پروتئین های پلاسما
  • متابولیسم: کبدی، از طریق CYP2C19 و ۳A4 به متابولیت فعال S-desmethylcitalopram ( S-DCT ) که ۷/۱ فعالیت سیتالوپرام را دارد تبدیل می شود. S-DCT از طریق CYP2D6 به S-didesmethylcitalopram تبدیل می شود که ۲۷/۱ فعالیت سیتالوپرام را دارد.
  • نیمه عمر: اس سیتالوپرام ۳۲-۲۷ ساعت، S-DCT 59 ساعت
  • زمان رسیدن به پیک: اس سیتالوپرام حدود ۵ ساعت، S-DCT 14 ساعت
  • دفع: ادرار ( اس سیتالوپرام ۸%، S-DCT 10% )

موارد منع مصرف:

  • حساسیت شدید به اس سیتالوپرام، سیتالوپرام یا سایر ترکیبات فرمولاسیون، مصرف همزمان با پیموزاید، مصرف همزمان یا با فاصله دو هفته ای از مهار کننده های MAO

هشدارها:

  • داروهای ضد افسردگی باعث افزایش خطر افکار و رفتارهای خودکشی در کودکان، نوجوانان و جوانان ( ۲۴-۱۸ سال ) شده و بیماری افسردگی شدید (MDD) و سایر بیماری های روانی را سبب می شود.
  • اس سیتالوپرام در کودکان کمتر از ۱۲ سال توسط FDA تایید نشده است.
  • می تواند باعث بدتر شدن سایکوز یا تبدیل به حالات مانیا یا هایپومانیا در بیماران دو قطبی گردد.
  • سندروم سروتونین و حالاتی شبیه سندروم بدخیم نورولپتیک ( NMS ) با مهار کننده های بازجذب سروتونین و نوراپی نفرین وقتی به تنهایی مصرف می شوند یا در ترکیب با داروهای سروتونرژیک ( مثل تریپتان ها ) یا آنتی دوپامینرژیک ها ( مثل آنتی سایکوزها )، دیده شده است.
  • در بیماری صرع یا شرایطی که منجر به تشنج می شود مثل آسیب مغزی، الکلیسم یا داروهای پایین آورنده آستانه تشنج، باید با احتیاط مصرف شود.
  • ممکن است منجر به کاهش سدیم خون ( بخصوص در افراد مسن ) و کاهش حجم آب بدن ( دیورتیک ها این اثر را زیاد می کنند ) شود.
  • ممکن است ناتوانی جنسی را ایجاد یا بدتر کند.
  • در اختلال شدید کلیوی یا کبدی، مصرف همزمان ضد افسردگی های مغزی و بارداری با احتیاط مصرف شود.
  • در مصرف همزمان با آسپرین، NSAIDS، وارفارین یا سایر داروهای موثر بر انعقاد خون با احتیاط مصرف شود.
  • جهت قطع درمان، کاهش دوز تدریجی ضروری می باشد.

عوارض جانبی:

  • سیستم عصبی مرکزی: سردرد، خواب آلودگی، بی خوابی
  • گوارشی: تهوع
  • ادراری تناسلی: اختلال نعوظ
  • خستگی، گیجی، کاهش میل جنسی، اختلال قاعدگی، خشکی دهان، اسهال، یبوست، کاهش اشتها، درد گردن و شانه، رینیت، سینوزیت، تعریق زیاد، سندروم شبه آنفلوانزا

تداخل دارویی:

  • سوبسترای قوی CYP2C19 و ضعیف CYP3A4 است.
  • از مصرف همزمان اس سیتالوپرام با داروهای زیر خودداری کنید: Conivaptan, Iobenguane I 123, MAO inhibitors, Methylene blue, Pimozide, Tryptophan
  • اس سیتالوپرام باعث افزایش سطح و اثرات داروهای زیر می شود: Alpha/beta-blockers, Anticoagulants, Antidepressants (serotonin reuptake inhibitor/antagonist), Antiplatelet agents, Aspirin, Buspirone, Carbamazepine, Clozapine, Collagenase (systemic), Desmopressin, Dextromethorphan, Drotrecogin alfa (activated), Ibritumomab, Lithium, Methadone, Methylene blue, Metoclopramide, Mexiletine, NSAID (COX-2 Inhibitor), NSAID (nonselective), Pimozide, Risperidone, Rivaroxaban, Salicylates, Serotonin modulators, Thromobolytic agents, Tositumomab, Iodine I 131 Tositumomab, Tramadol, Tricyclic antidepressants, Vitamin k antagonists
  • سطح و اثرات اس سیتالوپرام توسط داروهای زیر افزایش می یابد: Alcohol (ethyl), Analgesics (opioids), Antipsychotics, Buspirone, Cimetidine, CNS depressants, Conivaptan, CYP2C19 Inhibitors (moderate), CYP2C19 (strong), CYP3A4 (moderate), CYP3A4 (strong), Dasatinib, Glucosamine, Herbs (anticoagulants/antiplatelet properties), Ivacaftor, Linezolid, Macrolid antibiotics, MAO inhibitors, Metoclopramid, Omega-3 acid ethyl esters, Pentosan polysulphate sodium, Pentoxifylline, Prostacycline analogues, Tramadol, Tryptophan, Vitamin E
  • اس سیتالوپرام باعث کاهش سطح و اثرات داروهای زیر می شود: Lobenguane I 123, Ioflupane I 123
  • سطح و اثرات اس سیتالوپرام توسط داروهای زیر کاهش می یابد: Carbamazepine, CYP2C19 inducers ( strong), CYP3A4 inducers (strong), Cyproheptadine, Deferasirox, NSAID (COX-2 inhibitor), NSAID (Nonselective), Teleprevir, Tocilizumab

تداخل الکل/غذا/گیاه:

  • الکل باعث افزایش افسردگی مغزی می شود. در صورت استفاده همزمان باید به دقت کنترل شود.
  • از مصرف سنبل الطیب، گیاه علف چای، SAMe، کاوا کاوا و gotu kola به دلیل افزایش افسردگی خودداری شود.

نکات قابل توصیه

  • می توان همراه با یا بدون غذا مصرف گردد.روزانه یکبار ( صبح یا عصر ) مصرف شود.

درباره ی داکتاپ

همچنین ببینید

تاثیر زلزله بر کودکان

چگونه هنگام زلزله استرس کودک خود را کاهش دهیم؟

حسین بهلولی  درباره نحوه مدیرت استرس در کودکان با توجه به زلزله اخیر در تهران …