وی افزود: کودکان نسبت به بزرگترها تجربه چندانی ندارند و به علت اینکه با محیط و رخدادهای همچون زلزله آشنایی کافی ندارند این مسئله سبب شده تا به خوبی نتوانند در این حوادث استرس خود را کنترل کنند و اینکه زلزله می‌تواند بسیار مخرب باشد بار ترس و استرس را در کودکان چندین برابر می‌کند.

این روانشناس با بیان اینکه کودکان در زمان استرس معمولا با نشانه‌های همچون خوردن ناخن انگشتان، شب ادراری، عصبانی شدن و پرخاشگری مواجه می‌شوند، عنوان کرد: زمانی که والدین و اطرافیان کودک را بیش از حد در معرض حوادث دلخراش زلزله قرار می‌دهند سبب می‌شود تا برخی از کودکان حتی دچار کابوس زلزله شوند.

بهلولی اضافه کرد: آنچه که بسیار حائز اهمیت است این بوده که والدین نیز هنگام حوادثی همچون زلزله آرامش خود را حفظ کنند چراکه استرس آنها سبب شده تا بار فشار روانی بیشتری به کودکان وارد شود و در مواردی که مدیرت صحیح استرس و ناآگاهی والدین از اینکه چطور می‌توانند کودکان خود را آرام کنند وجود نداشته باشد برخی از کودکان با افزایش ضربان قلب، تپش قلب و حتی ایست قلبی مواجه می‌شوند.

وی خاطرنشان کرد: داشتن یک برنامه‌ریزی مناسب به صورت بازی، تمرین و آموزش به کودکان در خصوص اینکه چطور در زمانی که زلزله به وقوع می‌پیونند چه وسایلی لازم دارند و کجا باید پناه ببرند سبب شده تا کودکان به جای ترس و استرس بدانند چه اقداماتی لازم است، انجام دهند.

این روانشناس تاکید کرد: در مدرسه نیز ضرورت دارد که معلمان به دانش‌آموزان راه‌های کنترل استرس و پناه بردن به مکان‌های امن را نیز آموزش دهند، همچنین آنچه که بسیار حائز اهمیت است که هنگام وقوع حوادثی همچون زلزله، اجازه داده شود که کودکان در مورد ترس خود صحبت کنند و حتی توصیه‌هایی همچون نفس عمیق کشیدن و رفتن به محیط باز به آنها داده شود.